Het begrip leerruimte

Als eerste geven wij een beschrijvend model van de verhouding tussen leerders, de onderwijsruimten waarbinnen zij zich ontwikkelen en de digitale technologieën. Wij hebben vier belangrijke ruimten (persoonlijke leerruimte, onderwijsruimte, schoolruimte en leefruimte) vastgesteld die een sterke invloed hebben op de leerervaring van leerders. Deze ruimten zijn tegenwoordig niet echt begrepen en als gevolg daarvan is een groot deel van het informele en formele leren van kinderen niet bekend of beoordeeld.

Hierna testen we de validiteit van dit model op basis van gegevens afkomstig uit meerdere landelijke onderzoeksprojecten die gebruik maakten van een ontwerp op basis van een meervoudige onderzoeksmethode waarbij kwalitatieve en kwantitatieve gegevens verzameld werden middels discussiegroepen, interviews, enquêtes en landelijke cijfers over leerprestaties. De gegevens die hier genoemd worden, zijn afkomstig van verslagen van casusonderzoeken en bevatten lesobservaties met opmerkingen die de leraren, bestuurders en leerders direct hierover maakten. We onderzoeken de implicaties van deze gegevens en dit model om beter te begrijpen hoe digitale technologieën effectief in het onderwijs kunnen worden gebruikt.

In het klassieke onderwijsmodel was het ontwerp van de leerruimte grotendeels een zaak van de instelling en de leraar. De fysieke kenmerken van de persoonlijke leerruimte kunnen nog steeds door leraren en instellingen worden beïnvloed maar het ontwerp van die ruimte en het gebruik van de technologie is voor de leerders weggelegd. Voor effectief leren is het noodzakelijk om de verschillende ruimten die een rol spelen in het personaliseren van het leren te begrijpen en gehoor te geven aan de waarneming en het gedrag van de leerders.