Mikroszkolenia jako mechanizm wspierający kształcenie nieformalne
- 0 comments
- 75028 Visits
- Rating
Większość przedsiębiorstw musi stawić czoła szybko zachodzącym zmianom wymagań edukacyjnych i zapotrzebowaniu na nowe koncepcje. Przedsiębiorstwa często przeceniają znaczenie formalnych programów szkoleniowych i inwestują w nie zbyt wiele, zapominając o możliwości wspierania bardziej naturalnych i nieformalnych procesów kształcenia. Aby mogło rozwijać się kształcenie nieformalne, konieczne jest opracowanie elastycznych mechanizmów, które wspierałby ten rodzaj uczenia się, unikając przy tym negatywnych aspektów procesu nieformalnego. Metoda mikroszkoleń została opracowana jako mechanizm mający na celu wspieranie głównie nieformalnych procesów uczenia się i nauczania.
Mikroszkolenie to układ edukacyjny trwający około 15 minut przy każdej sesji szkoleniowej. Każda sesja zawiera elementy takie jak, aktywny start, demo lub ćwiczenie, feedback lub dyskusję oraz wspólną wizję sposobu postępowania. Sesja może być bezpośrednim spotkaniem „twarzą w twarz”, spotkaniem on-line lub mieszanym, w zależności od okoliczności i możliwości. Koncepcja tej metody opiera się na serii rozważań teoretycznych, wśród których ważnym elementem jest konstruktywizm społeczny, obok pojęć takich jak, „konektywizm” i „poziomy biegłości”. Mikroszkolenia wymagają opracowania ram organizacyjnych, które zapewniłyby skuteczne zastosowanie tej metody do tematów kształcenia, umiejętności osoby wprowadzającej i pracowników oraz do ich codziennego rozkładu pracy.
W praktyce udowodniono, że ramy takie pomagają w zbiorowym opracowywaniu rozwiązań dla przedsiębiorstwa łącząc kształcenie z szerokimi możliwościami przekazu informacji. Mikroszkolenia utrzymują kształcenie nieformalne w bliskim kontakcie z miejscem pracy, wzmacniając w ten sposób zdolności edukacyjne przedsiębiorstwa.
Koncepcja mikroszkoleń została opracowana w ramach programu Unii Europejskiej - Leonardo da Vinci.
This item has not yet been commented.
Quote
Mikroszkolenia wymagają opracowania ram organizacyjnych, które zapewniłyby skuteczne zastosowanie tej metody do tematów kształcenia, umiejętności osoby wprowadzającej i pracowników oraz do ich codziennego rozkładu pracy.