Ψηφιακός Αλφαβητισμός για άτομα τρίτης ηλικίας: η διατήρηση της ταυτότητας μέσα σε έναν αβέβαιο κόσμο

Η ψηφιακή τεχνολογία προσφέρει ισχυρά εργαλεία για μάθηση και αυτοέκφραση, όπως και για το χτίσιμο, τη διατήρηση και το μοίρασμα κοινής ταυτότητας. Για τους πολίτες της τρίτης ηλικίας όμως αυτές οι πλευρές του σύγχρονου κόσμου αποτελούν απειλή για την ταυτότητά τους. Επομένως, είναι σημαντικό να μπορεί κάθε πολίτης να χρησιμοποιεί την τεχνολογία με τον κατάλληλο τρόπο μέσα σε πραγματικές καταστάσεις.

Η τεχνολογία δεν έχει αλλάξει την έννοια της μάθησης, έχει όμως οδηγήσει σε νέους τρόπους σκέψης για το πώς μπορεί να πραγματοποιηθεί η μάθηση. Αν θέλουμε να ενισχύσουμε ψηφιακά τους ηλικιωμένους θα πρέπει να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας στους στόχους τους σε ότι αφορά τις ψηφιακές δυνατότητες, τους τομείς στους οποίους η ψηφιακή δραστηριότητα είναι κοινωνικά σημαντική και να συμβάλουμε άμεσα στην ανάπτυξη έννοιας και ταυτότητας.

Αυτή η δημοσίευση παρουσιάζει ένα μοντέλο ψηφιακού αλφαβητισμού σε τρία επίπεδα, με βάση την ιδέα ότι συνειδητοποιώντας τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ηλικιωμένοι πολίτες μέσα στη σύγχρονη κοινωνία μπορούμε να αναλογιστούμε σαφέστερα τον ρόλο που μπορεί να παίξει ο ψηφιακός αλφαβητισμός, και η σχέση του με τη μάθηση, στην αντιμετώπιση της δύσκολης κατάστασής τους. Λόγω της ιδιαίτερης αβεβαιότητας του ρόλου των ηλικιωμένων στην κοινωνία, ο ψηφιακός αλφαβητισμός μπορεί να έχει μεγάλη αξία σαν μέσο κοινωνικής ένταξης και εξασφάλισης. Με την απόκτηση ψηφιακών ικανοτήτων οι ηλικιωμένοι μπορούν να διατηρήσουν τη δυνατότητα να διαμορφώνουν η ίδιοι τη ζωή τους σε μια εποχή αυξανόμενης αβεβαιότητας. Μέσα σε μία κοινωνία όπου η διαγενεαλογική αβεβαιότητα είναι πιθανώς μεγαλύτερη παρά ποτέ, οι ψηφιακές ικανότητες μπορούν επίσης να προσφέρουν την ευκαιρία να γεφυρωθεί η κατανόηση μεταξύ των γενεών.