W tym teoretycznym przeglądzie wprowadzamy koncepcje e-learningu 2.0 i osobistych środowisk kształcenia wraz z ich głównymi aspektami dotyczącymi autonomii, kreatywności i współpracy w sieci z odniesieniem do dydaktyki konstruktywizmu i konektywizmu. Stąd też wywodzą się wymagania oraz podstawowe elementy funkcjonalne do opracowania naszego własnego środowiska kształcenia Web 2.0.

Przedstawione przez nas środowisko kształcenia składa się z kilku części (modułów), które są powszechnie znanymi aplikacjami Web 2.0, takimi jak wiki, weblogi, społeczne serwisy organizacji zakładek (ang. social bookmarking) oraz usługi RSS. Część opisująca implementację środowiska w przypadku użycia na Uniwersytecie Nauk Stosowanych w Darmstadt podkreśla specyficzne znaczenie dydaktyczne poszczególnych modułów edukacyjnych dla całego środowiska kształcenia. Artykuł opisuje bardziej szczegółowo potencjał dydaktyczny platform wiki, które służą jako moduł integracyjny (lub centrum kształcenia) całego układu.

Nasze środowisko kształcenia zostało przetestowane i ocenione w czasie seminarium „Oprogramowanie społeczne”, które odbyło się w ramach kursu nauk informatycznych na Uniwersytecie Nauk Stosowanych w Darmstadt w latach 2007-2008. Przeprowadzona wtedy w formie kwestionariusza ankieta wykazała interesujące dane na temat powodzenia potencjalnych implementacji układów Web 2.0 w odniesieniu do motywacji studentów i ich wyników w nauce. Ankieta została uzupełniona kilkoma nieformalnymi komentarzami w końcowej debacie. Biorąc pod uwagę te wyniki, nasz artykuł przytacza na koniec kilka wniosków na temat potencjału środowisk kształcenia w szerszym kontekście edukacyjnym.