W tym zakresie, projekt badawczy realizowany przez Uniwersytet Egejski w Grecji opracował obszerną listę kryteriów oceny internetowych zasobów edukacyjnych, opartą na analizie nauczycieli i studentów szkół podyplomowych. W naszym artykule przedstawiamy listę kryteriów oceny oraz podstawową metodologię, na której opiera się ten system.

W naszej pracy koncentrujemy się na procesie uczenia się i nauczania, rozważając ewaluację z pedagogicznego punktu widzenia i teorii media-dydaktycznej. Tak więc, zasoby internetowe zdolne do wspierania aktywnego uczenia się poprzez wykorzystanie różnych mediów uważane są za treści wysokiej jakości. Skupiamy się na procesie uczenia się i nauczania i podchodzimy do jakości jako do potencjalnej wartości edukacyjnej treści.

Głównym wnioskiem naszego badania jest stwierdzenie, że zamiast próby przyjęcia praktycznie niemożliwego „uniwersalnego” modelu oceny jakości dla wszystkich dziedzin, w związku z ogromną ilością heterogenicznych informacji w Internecie, lepiej jest wykorzystywać różne modele dla poszczególnych sektorów (na przykład, edukacja, ekonomia, kultura, itd.) w czasie całego cyklu życia danej treści.

Nasza praca przedstawia także kilka ciekawych spostrzeżeń na temat postaw nauczycieli i kompetencji w zakresie korzystania z różnych mediów, opierających się na wynikach grup docelowych.