Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το Πανεπιστήμιο του Αιγαίου στην Ελλάδα πραγματοποίησε ένα ερευνητικό σχέδιο το οποίο καθόρισε μια εκτενή λίστα κριτηρίων για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών μέσων στο Διαδίκτυο, με βάση μια μελέτη που πραγματοποίησαν δάσκαλοι και μεταπτυχιακοί φοιτητές. Σε αυτή τη δημοσίευση, παρουσιάζουμε τη λίστα των κριτηρίων αξιολόγησης και τη μεθοδολογία που ακολουθήσαμε.

Στρέφουμε το ενδιαφέρον της εργασίας μας στη διαδικασία της μάθησης και της διδασκαλίας, και εξετάζουμε την αξιολόγηση μέσω μιας παιδαγωγικής προσέγγισης και μιας διδακτικής θεωρίας πολυμέσων. Ως εκ τούτου, οι πηγές του Διαδικτύου που μπορούν να υποστηρίζουν την ενεργό μάθηση χρησιμοποιώντας στοιχεία πολυμέσων, θεωρούνται περιεχόμενα ποιότητας. Επικεντρώνουμε το ενδιαφέρον μας στις διαδικασίες της διδασκαλίας και της μάθησης και προσεγγίζουμε την ποιότητα ως τη δυνητική εκπαιδευτική αξία των περιεχομένων.

Ένα από τα κύρια συμπεράσματα της μελέτης μας είναι ότι αντί να προσπαθούμε να προσαρμόσουμε ένα ούτως ή άλλως μη εφικτό «καθολικό» μοντέλο ποιοτικής αξιολόγησης για όλους τους τομείς ενδιαφέροντος, εξαιτίας του τεράστιου όγκου ετερογενών πληροφοριών που διατίθενται στο Διαδίκτυο, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιούμε μοντέλα αξιολόγησης ανά τομέα (εκπαίδευση, οικονομία, πολιτισμός, κλπ.) καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής του περιεχομένου.

Αυτή η δημοσίευση παρουσιάζει επίσης μερικά ενδιαφέροντα συμπεράσματα για τη στάση των δασκάλων και τις ικανότητές τους στη χρήση των πολυμέσων, με βάση τα αποτελέσματα από τις ομάδες εστίασης.