Toen Manuel Castells zijn boek de Melkweg van het Internet in 2001 schreef, konden we al vermoeden dat kennis en leren een belangrijk activum voor de maatschappijen en economieën van de toekomst zouden worden, en dat disruptieve digitale technologieën deze sociale verandering mogelijk zouden maken. We hadden echter destijds nog geen duidelijk inzicht in hoe technologieën de wijze waarop we informatie verwerken, kennis delen en leren radicaal zouden veranderen. We zagen leren nog altijd als een individueel mentaal proces om informatie eigen te maken. Nu, in 2010, zien we dat de technologie het leren bevorderd naarmate dit zich ontwikkelt tot een gemeenschappelijk proces waarin gemeenschappen proberen informatie naar buiten te brengen en in samenwerking nieuwe kennis te creëren, hetgeen juist het tegenovergestelde is van wat in het predigitale tijdperk gebeurde.