social exclusion
Artikels
De positie van taalminderheden via de technologie versterken: welke wegen zijn mogelijk?
23 April 2010
De term “informatietijdperk” is wel voor deze tijd gebruikt omdat de technologie en internet voortdurend de wijze veranderen waarop mensen werken, leren, hun vrije tijd doorbrengen en met elkaar communiceren. Tegelijkertijd is de toegang tot dit interactiemiddel nog altijd niet verworven – het zij vanwege het gebrek aan ervaring, kennis of financiële middelen.
De snelheid van deze veranderingen – en een gevoel van onzekerheid voor wat betreft de gevolgen – kunnen de indruk wekken van snelle en oncontroleerbare sociale veranderingen en een mogelijke sociale breuk. In dit opzicht dienen de spelers van het onderwijs serieus te na te denken over hoe scholing deze uitdagingen het hoofd kan bieden.
Dit artikel geeft eerst een kort overzicht van het gebruik van het concept sociale cohesie in het sociaal- en onderwijsbeleid. Twee belangrijke punten komen naar voren, te weten dat de sociale gelijkheid en het onderwijs de kern van de sociale cohesie vormen. Vervolgens wordt gekeken naar hoe het onderwijs de uitdaging kan aangaan om de sociale ongelijkheid op te heffen en sociale cohesie te bevorderen. Hierna volgt een analyse van een potentieel minder bevoorrechte groep: de sprekers van minderheidstalen. Het artikel belicht de concepten van minderheidstaalgroepen in de EU en geeft een algemeen overzicht van de mogelijke nadelen voor het onderwijs en de sociale uitsluiting waarmee deze groepen te maken kunnen krijgen.
Hierna worden de manieren behandeld waarop TE-learning (TEL) kan worden toegepast om zich tegen deze mogelijke risico's te weren. In dit deel staat de auteur stil bij de “digitale breuk” en wat dit voor taalminderheden kan betekenen, en hij benadrukt het belang van het gebruik van de technologieën om een meerderheid bewust te maken voor kwesties die verband houden met het onderwijs in een minderheidstaal (inclusief wanneer men de vele voordelen van meertalige praktijken voor de maatschappij voorop stelt). Nadat enkele voorbeelden van praktijken op het gebied van minderheidstalen zijn beschreven om de ongelijkheid in het onderwijs te verbeteren, bekijkt Melinda Dooly de rol van TE-learning in onderwijspraktijken, lerarenonderwijs en permanente hulpmiddelen voor de vervolgopleiding van de leraren.
Dit artikel geeft eerst een kort overzicht van het gebruik van het concept sociale cohesie in het sociaal- en onderwijsbeleid. Twee belangrijke punten komen naar voren, te weten dat de sociale gelijkheid en het onderwijs de kern van de sociale cohesie vormen. Vervolgens wordt gekeken naar hoe het onderwijs de uitdaging kan aangaan om de sociale ongelijkheid op te heffen en sociale cohesie te bevorderen. Hierna volgt een analyse van een potentieel minder bevoorrechte groep: de sprekers van minderheidstalen. Het artikel belicht de concepten van minderheidstaalgroepen in de EU en geeft een algemeen overzicht van de mogelijke nadelen voor het onderwijs en de sociale uitsluiting waarmee deze groepen te maken kunnen krijgen.
Hierna worden de manieren behandeld waarop TE-learning (TEL) kan worden toegepast om zich tegen deze mogelijke risico's te weren. In dit deel staat de auteur stil bij de “digitale breuk” en wat dit voor taalminderheden kan betekenen, en hij benadrukt het belang van het gebruik van de technologieën om een meerderheid bewust te maken voor kwesties die verband houden met het onderwijs in een minderheidstaal (inclusief wanneer men de vele voordelen van meertalige praktijken voor de maatschappij voorop stelt). Nadat enkele voorbeelden van praktijken op het gebied van minderheidstalen zijn beschreven om de ongelijkheid in het onderwijs te verbeteren, bekijkt Melinda Dooly de rol van TE-learning in onderwijspraktijken, lerarenonderwijs en permanente hulpmiddelen voor de vervolgopleiding van de leraren.